پرتاب "پارکر" به سمت تاج خورشید

پرتاب “پارکر” به سمت تاج خورشید

ناسا کمتر از یک هفته دیگر مأموریت علمی بعدی خود، یعنی فضاپیمای کاوشگر خورشیدی “پارکر”(ParkerSolar Probe) را به فضا پرتاب خواهد کرد که در نهایت به نزدیکترین فاصله بشر به خورشید خواهد رسید.

اگر همه چیز بر اساس برنامه‌ریزی پیش رود، این کاوشگر در صبح روز ۱۱ اوت از ایستگاه پرتاب نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا، سوار بر یک موشک سنگین “دلتا IV” اتحادیه پرتاب‌های آمریکا پرتاب خواهد شد.

پنجره پرتابی ۴۵ دقیقه‌ای این کاوشگر از ساعت ۱۲:۱۵ بعدازظهر به وقت تهران باز می‌شود. شما می‌توانید این پرتاب را به صورت زنده در سایت Space.com تماشا کنید.

برای رسیدن به خورشید، پارکر نیاز دارد به سرعت از زمین جدا شود. از این رو، از موشک قدرتمند “دلتا” که پس از موشک “فالکون هوی” شرکت اسپیس‌ایکس، دومین موشک قدرتمند دنیا است، استفاده می‌شود.

هنگامی که این فضاپیما زمین را ترک کند، در یک مانور به منظور کمک گرفتن از جاذبه سیاره زهره(ونوس)، به دور آن خواهد چرخید که موجب کاهش سرعت پارکر و کنترل دقیق آن برای رسیدن به خورشید می‌شود.

کمک گرفتن از گرانش زهره برای تاریخ ۲ اکتبر برنامه‌ریزی شده است و کاوشگر را در مسیری قرار می‌دهد تا در ۵ نوامبر به اولین نقطه نزدیک به خورشید برسد.

این ماموریت ۲۴ بار مدار را طی می‌کند که طی ۷ سال انجام می‌شود و به تدریج فضاپیما به خورشید نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود.

مقامات ناسا می‌گویند: در نهایت در نزدیکترین نقطه ممکن در سال ۲۰۲۵، کاوشگر خورشیدی پارکر به شش میلیون کیلومتری سطح خورشید خواهد رسید که به حدی نزدیک است که در واقع در اتمسفر فوق‌العاده داغ خورشید به نام تاج خورشیدی(کرونا corona) پرواز خواهد کرد.

این فضاپیما به لطف تلاش چندین ساله مهندسان برای طراحی یک سپر حرارتی قدرتمند، طی سال‌های ماموریت خود در گرمای فوق‌العاده زیاد اتمسفر خورشید زنده می‌ماند.

این سپر نه تنها وزن زیادی به فضاپیما اضافه نمی‌کند، بلکه ابزار تعبیه شده روی فضاپیما را در محدوده دمای ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگه می‌دارد.

همینطور که پارکر در حال گردش در مدار خود است، این ابزارها برای حل ۳ راز علمی اصلی درباره خورشید به کار گرفته می‌شوند؛

چرا جو خورشید داغ‌تر از سطح خورشید می‌شود؟

شراره‌های خورشیدی حاوی ذرات باردار که در فضا منتشر می‌شوند، چگونه متولد می‌شوند؟

چه چیزی موجب انفجارهای غول‌پیکری می‌شود که دانشمندان آن را “خروج جرم از تاج خورشیدی” می‌نامند؟

پاسخ این سوالات برای درک دانشمندان از چگونگی کارکرد ستاره‌های دیگر، بسیار مهم است.

پارکر همچنین باید دانشمندان را در درک و پیش‌بینی خطرات زندگی در نزدیکی یک ستاره کمک کند.

فعالیت خورشیدی می‌تواند ارتباطات ماهواره‌های ناوبری اطراف زمین را مختل کند و حتی شبکه‌های برق را در سطح سیاره از کار بیاندازد.

تاریخ پرتاب ۱۱ اوت بالاخره پس از چندین تاخیر، از جمله یکی به علت تست نرم‌افزاری و دیگری به دلیل وجود یک قطعه کوچک فوم در نوک موشک، تعیین شده است.

پنجره اصلی پرتاب این فضاپیما از ۳۱ ژوئیه باز شده است و قرار بود در ۱۹ اوت بسته شود، اما ناسا آن را تا ۲۳ اوت به تعویق انداخت.

چاپ آجری از جنس خاک ماه با بهره‌گیری از گرمای خورشید

دانشمندان آژانس فضایی اروپا توانستند با شبیه‌سازی خاک ماه و با بهره‌گیری از کوره‌ی خورشیدی و چاپگر سه‌بعدی، خشت‌هایی را تولید کنند تا آیندگان بتوانند روزی با این روش بر سطح ماه شهرک بسازند.

به‌گزارش نجوم،‌ به نقل از وبگاه phys.org، گروهی به سرپرستی ادونیت ماکایا، توانستند با شبیه‌سازی خاک ماه و سپس با استفاده از ۱۴۷ آینه‌ی خمیده و متمرکز کردن نور خورشید، به دمای بالایی برای ذوب دانه‌های خاک دست یابند و به کمک چاپگر سه‌بعدی آجر تولید کنند. اما در طی این پروژه به‌خاطر شرایط آب و هوایی اروپای شمالی و بهره‌مند نشدن از نور خورشید به‌طور مستمر، این گروه از لامپ‌های زنون استفاده کردند که معمولاً درپروژکتورهای سینما به کار برده میشوند. نکته‌ی حائز اهمیت این است که این خشت‌ها قدرتی برابر با سنگ‌های گچی دارند و مجموعه‌ای از آن‌ها به‌طور دقیق مورد آزمایش‌های مکانیکی قرار گرفته است.

 در طول ساخت بعضی از آجرها، لبه‌یشان تاب برداشته، چون لبه‌های آن‌ها زودتر از مرکز سرد شده است. دانشمندان به دنبال چاره‌ای برای مقابله با این اثرند؛ البته گمان می‌کنند با شتاب دادن گاه و بی‌گاه در سرعت چاپ امکان از بین بردن این نقص وجود دارد.

دانشمندان اظهار داشتند که توانستند مواد شبیه‌سازی شده‌ی قمری را در کوره‌ی خورشیدی با دمای ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد، در لایه‌های پی در پی ۰/۱ میلی‌متری بپزند و فرایند چاپ سه‌بعدی یک آجر در ابعاد ۲۰×۱۰×۳ سانتی‌متر معکبی را در پنج ساعت به اتمام برسانند.

این آزمایشگاه از مواد خاک آتشفشانی، به‌عنوان مواد پایه بهره گرفته است، زیرا با سایز و ترکیب مواد سطح ماه مطابقت خوبی دارد. به نقل از مهندسان این پروژه آجرها در شرایط استاندارد جوی تهیه شده است اما آجرهایی که ساخته خواهد شد باید در شرایط حاکم بر ماه، یعنی خلأ و دمای بسیار بالا ساخته شود.

تلاش سازمان فضایی اروپا این است که همان پروژه‌ی چاپگرهای سه‌بعدی قمری پیگیری شود ولی این رویکرد نیازمند ایجاد پیوند نمکی (نمک ‌های شیمیایی) است. این تکنیک جدید تنها برای چاپگرهای سه‌بعدی‌ای که همراه‌شان متمرکزکننده‌ی نور خورشید بوده و برای سطح ماه مناسبند به کار رفته است. این تحقیق ادامه‌ی بخش وسیعی از مطالعات و بررسی تکنیک‌هایی بوده است که از سوی سازمان فضایی اروپا پیگیری می‌شود تا بتوان با استفاده از منابع در ماه، زیر ساخت‌های سخت افزاری و تولیدی برای ساخت و ساز را در همان‌جا فراهم کرد.

مهندس مسئول پروژه اظهار کرد: «برای یک مأموریت مانند ساخت بنا بر روی سطح ماه، قطعاً این پروژه یکی از مهم‌ترین و قدرتمندترین فناوری‌هایی است که به کمک آن می‌توان از منابع در محل بهره‌برداری شود.»

سحرناز یعقوب‌پور/ مجله نجوم
ویراستار: احسان یوسفی

منبع: phys.org